Dyrektywa ue 93 13

Dyrektywa ATEX w polskim systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Zwraca się do wyrobów przeznaczonych do czynności w strefach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą robić surowe wymagania kojarzące się nie tylko do bezpieczeństwa ale też do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W projektuj przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a dodatkowo połączone spośród tym jakieś procedury oceny w decydującej mierze uwarunkowane są z stanu zagrożenia środowiska, w którym specjalne wyposażenie będzie grało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania jakie musi pełnić określony produkt, żebym mógł być wprowadzany w powierzchniach zagrożonych wybuchem. A o które strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje bardzo wielkie ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na linie. Stanowi ich dwie. W początkowej grupie znajdują się urządzenia, które odnosi się w podziemiach kopalni i na powierzchniach, które mogą być zagrożone wybuchem metanu. Druga część wiąże się do urządzeń, które sięga się w przyszłych miejscach, a które mogą być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla całych urządzeń robiących w powierzchniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Oraz bardziej konkretne wymagania można z łatwością zlokalizować w umowach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że dania zbliżone do praktyki w dziedzinach zagrożonych wybuchem winnym stanowić oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który winien stanowić duży, widoczny, niezniszczalny i prosty.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm ochrony lub jedno urządzenia w planu zapewnienia zgodności z obowiązującymi przepisami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.